Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Ο προβληματισμός του νηστικού αρκουδιού!

   Που και που με πιάνει αυτός ο συγγραφικός οίστρος. Όχι τίποτα σπουδαίο αλλά να, αυτή η καθημερινότητα με ξεπερνά! Θέμα των ημερών αυτή η έρμη παρέλαση.  Να γίνεται; να μην γίνεται; πώς να γίνεται αν γίνεται;
   Το συζητούσαμε ξέρεις και με τον φίλο μου τον Μήτσο, εκεί που ψαχουλεύαμε παρέα στον σκουπιδοτενεκέ της γειτονιάς μας.  Λιγοστά τα αποφάγια... μας είχαν προλάβει άλλοι.  Εμείς, βλέπεις, παρακοιμηθήκαμε λιγάκι... ε! μας απασχόλησε και το θέμα με το μίνι και την μαντήλα και χάσαμε το μεσημεριανό.  Δε βαριέσαι! Σημασία έχει ότι παρακολουθούμε την επικαιρότητα! Διαφωνήσαμε, βέβαια, λιγάκι... Βλέπεις εκείνος προτιμά την μαντήλα ενώ εγώ το μίνι! Εγώ θέλω να βλέπω τι παίρνω, βρε παιδί μου, ενώ εκείνος όχι!
   Βάλαμε και στοίχημα! Αμέ! Ποιος από τους δύο θα κερδίσει το γκάλοπ! Ρωτήσαμε πολλούς επισκέπτες των σημείων που συχνάζουμε βλ.: σκουπιδοτενεκέδες του τετραγώνου και της διπλανής γειτονιάς, και τελικά τον κέρδισα! 13-12! Το έπαθλό μου θα το πάρω αύριο! Θα με αφήσει να διαλέξω το πρώτο καλούδι!
   Μην παραλείψω να αναφέρω και εκείνον τον ανισόρροπο  που μας απάντησε με κάτι ακαταλαβίστικα του τύπου: Πρέπει να τιμάμε τις παραδόσεις μας... μια παρέλαση είναι τιμή αλλά και υπενθύμιση των αγώνων των προγόνων μας... αφορά τα ιερά και το ένδοξο παρελθόν μας- γιατί από παρόν άστα- ... όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει καλώς ... αλλά αν λάβεις μέρος οφείλεις, αν μη τι άλλο, να ξέρεις γιατί το κάνεις και να το κάνεις με σεβασμό και όπως αρμόζει στην συγκεκριμένη ημέρα μνήμης!  Έλεγε ακόμη πως αν κάποιος θέλει να παρελάσει για άλλους λόγους καλό θα ήταν να συμμετάσχει σε μία νέα παρέλαση που πρέπει να δημιουργηθεί... Να δημιουργήσουμε λέει μια ημέρα που θα την λέμε: της τρελής παρέλασης ή ώρα για παρέλαση ή κάτι τέτοιο έτσι ώστε να μπορούν να συμμετάσχουν όλοι και με όποιο τρόπο θέλουν!
    Φυσικά δεν τον λάβαμε υπόψη μας στο γκάλοπ! Βρε το φουκαρά! Ληγμένα θα είχε πάρει! Γελάσαμε τόσο μαζί του! Ακόμα δακρύζω όταν τον θυμάμαι! Χαλάλι του το νηστικό μου στομάχι!   Άντε! Εις αύριον, το πολύ μεθαύριον τα σπουδαία!   Με εκτίμηση Πανδαίμων...