Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Για το καλό μου!!!





Για το καλό μου!!!

Άχ! πόσο μου αρέσει όταν όλοι φροντίζουν για το καλό μας! Σου λένε πώς να γυμναστείς για να έχεις καλλίγραμμο σώμα, τί να φας για να είσαι υγιής , πως να στέκεσαι με ίσια την πλάτη, τί συνταγές να φτιάχνεις με χαμηλά λιπαρά, πως να περιποιείσαι την επιδερμίδα σου...με εύκολες και οικονομικές λύσεις πάντα...Βέβαια όλα αυτά συνοδεύονται από τους ανάλογους, γυμνασμένους, καλλίγραμμους, όμορφους και με τέλειες αναλογίες και μυς, εκπροσώπους του είδους!!  Και.. εν όψη της εμφάνισής σου στις παραλίες αρχίζεις τις γυμναστικές -τελευταία στιγμή δε λέω αλλά είπαμε Έλληνες είμαστε!- τρελαίνεσαι  στο φρούτο και το νερό (κατά συνέπεια επισκέπτεσαι συχνά πυκνά το μπάνιο σου), μαγειρεύεις και κανένα άνοστο κοτοπουλάκι, μασουλάς και κανένα καροτάκι,.. άντε και καμία σαλατούλα εποχής.Όλα αυτά, βέβαια με διαλείμματα και  την ψυχή στο στόμα γιατί τρέχεις να μαγειρέψεις, να πας στη δουλειά, να φροντίσεις το σπίτι..... και κάπου εκεί προς τα μεσάνυχτα-γιατί τότε βρήκες το χρόνο- ανεβαίνεις επάνω στη ζυγαριά με την ελπίδα αναπτερωμένη. Αυτή η άτιμη, όμως, δε λέει να κουνηθεί.. θα χάλασε η μπαταρία.. σκέφτεσαι..Μήπως άν έκοβα και τα μαλλιά να κατέβαινε κανένα γραμμάριο πάρα πάνω;;   Παλεύεις με νύχια και με δόντια να αντισταθείς στα παγωτάκια που νυχθημερόν σου διαφημίζουν και δοκιμάζεις πυρετωδώς να δεις αν μπαίνεις στο κατα πολύ μικρότερο στριγγκάκι που αγόρασες... μάταια.... Και έτσι σε μια κρίση πανικού και απογοήτευσης: βουτάς τα παγωτίνια και τους δίνεις να καταλάβουν..τρως δύο δύο τα πατατάκια και κατεβάζεις και 2-3 μπύρες που είχες ξεχασμένες από καιρό!!! Και ενώ ευχαριστιέσαι την υπερκατανάλωση και την κρεπάλη, με μάτια που κλείνουν από τη νύστα...αναλογίζεσαι τις συμβουλές που  άκουσες: να γυμνάζεσαι, να τρως υγιεινά, να ξεκουράζεσαι, να πίνεις πολλά υγρά, να κοιμάσαι τουλάχιστον 8 ώρες, να είσαι εργατικός, συνεπής, να φροντίζεις την οικογένειά σου, να διασκεδάζεις, να είσαι μέσα στην ομορφιά και την χάρη ε! και που και που να πίνεις και κανένα ποτηράκι γιατί οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου... Δεν καταλαβαίνω....μόνο η δική μου ημέρα έχει εικοσιτέσσερις ώρες;;;;;;;;;;;;; μόνο η δική μου ζυγαριά αρνείται να κατέβει;;;;


                                                                                                                                     ΠΑΝΔΑΙΜΩΝ

Δεν υπάρχουν σχόλια: